Welke beloften uit het coalitieakkoord van 2024 staan nog open in 2026?

2024 voelde als een nieuw hoofdstuk. De formatie duurde even, maar er lag een akkoord vol beloften. Nu is het 2026. Twee jaar later.

De klad is er een beetje in geslopen, of niet? De politiek kan soms voelen als een ver verhaal, maar dit raakt je portemonnee en je toekomst.

Laten we eerlijk zijn: wat is er eigenlijk terechtgekomen van al die mooie plannen? We duiken in de grootste openstaande beloften van het kabinet-Schoof. Zonder moeilijk jargon, maar wel scherp.

De woningbouw: nog steeds een wachtlijst

Een van de grootste pijlers van het akkoord was de woningbouw. In 2024 was de belofte helder: we bouwen er flink op los.

Het doel was om in vier jaar tijd 100.000 nieuwe woningen per jaar neer te zetten.

Een flinke kluif, zeker met alle regels en stikstofperikelen. In 2026 moeten we eerlijk toegeven: we zitten nog ver onder dat aantal. De huizenprijzen zijn misschien iets minder explosief gestegen, maar voor starters blijft het moeilijk.

De versoepeling van de verhuurdersheffing is gedeeltelijk doorgevoerd, maar het effect op de bouw is nog niet overal zichtbaar. Het kabinet wilde de regels versoepelen om sneller te bouwen, maar in de praktijk lopen gemeenten nog vaak vast in procedures.

De belofte van 100.000 woningen per jaar is in 2026 nog lang niet ingelost. Het is wachten op een echte doorbraak.

Stikstof: de bottleneck blijft

Het stikstofdossier is de spreekwoordelijke achilleshiel van dit kabinet. In het akkoord stonden harde doelen: minder uitstoot om de natuur te beschermen en de bouw weer vlot te trekken.

In 2024 leek er een plan te liggen voor een eerlijke verdeling van de lasten.

Maar in 2026? De boerenprotesten zijn wat geluwd, maar de oplossing is ver te zoeken. De juridische procedures blijven een bottleneck.

Het kabinet wilde investeren in innovatie en natuurherstel, maar de uitvoering stokt. Het budget voor de stikstofaanpak is er, maar de besteding loopt vast in bureaucratie. De belofte om de bouw te bevrijden uit de stikstofklauwen is in 2026 nog lang niet rond. Het is een sluipend probleem dat elke dag geld kost.

Energietransitie: prijs blijft een zorg

De energieprijzen waren in 2024 een hot topic. Het coalitieakkoord beloofde verduurzaming zonder de burger te straffen.

Er werd gesproken over een lagere btw op energie en investeringen in wind- en zonne-energie.

In 2026 zien we dat de energieprijzen wel zijn gestabiliseerd, maar niet voor iedereen. De belofte van een eerlijke energierekening blijft een uitdaging. De salderingsregeling voor zonnepanelen is verlengd, maar de netcongestie zorgt voor problemen.

Je kunt wel zonnepanelen willen, maar als het net vol is, lever je niets op. Het kabinet had beloofd de netcapaciteit te vergroten, maar in 2026 is dat nog lang niet overal geregeld. De energietransitie draait door, maar de beloften over betaalbaarheid blijven een pijnpunt.

Veiligheid en justitie: meer blauw op straat

Een van de meest concrete beloften was meer politie op straat. In 2024 sprak de coalitie over 500 extra agenten per jaar en een aanpak van georganiseerde criminaliteit.

In 2026 is er meer blauw te zien, maar de druk op de politie is ook toegenomen. De belofte van 500 extra agenten per jaar is deels gehaald, maar de instroom blijft achter bij de uitstroom. De politiebonden klagen over werkdruk.

De aanpak van georganiseerde criminaliteit is opgestart, met meer samenwerking tussen diensten, maar de resultaten zijn pas op lange termijn zichtbaar.

De belofte van een veiligere samenleving is er, maar de weg ernaartoe is lang en vol hobbels.

Zorg en werkdruk: een delicate balans

De zorg was in 2024 een speerpunt. Het akkoord beloofde meer handen aan het bed en minder werkdruk in de verpleging.

Er werd geld vrijgemaakt voor loonsverhogingen en extra opleidingsplaatsen. In 2026 zien we dat de werkdruk in de zorg nog steeds hoog is.

De loonsverhogingen zijn doorgevoerd, maar de tekorten aan personeel blijven. De belofte van meer handen aan het bed is er, maar de uitvoering loopt vast in wachtlijsten voor opleidingen en instroomproblemen. Het kabinet had beloofd de zorg toegankelijk te houden, maar in 2026 merken we dat de wachtlijsten voor specialistische zorg nog steeds lang zijn. De balans is zoek.

Belastingen en koopkracht: een wisselend beeld

In 2024 was de belofte duidelijk: de lasten voor burgers en bedrijven omlaag. De vennootschapsbelasting zou worden verlaagd en de arbeidskorting zou toenemen.

In 2026 is het beeld wisselend. De verlaging van de vennootschapsbelasting is deels doorgevoerd, maar de effecten op de economie zijn nog niet overal voelbaar.

De arbeidskorting is gestegen, wat helpt voor werkenden, maar de inflatie eet een deel op. De belofte van een sterke economie en meer koopkracht is er, maar de koopkrachtstijging valt voor veel mensen tegen. Het kabinet had beloofd de middenklasse te ontlasten, maar in 2026 merken veel gezinnen nog steeds de druk van hogere kosten voor boodschappen en wonen.

Klimaat en duurzaamheid: tempo maken

Het klimaat was in 2024 een hoofdpijler. De coalitie beloofde een versnelling van de transitie naar een CO2-neutrale economie.

Er werd geld gereserveerd voor windparken op zee en isolatie van huizen. In 2026 zien we dat de windparken op zee groeien, maar de isolatie van huizen loopt achter.

De belofte van 50.000 extra geïsoleerde huizen per jaar is niet gehaald. De reden? Een tekort aan materialen en vakmensen. Het klimaatfonds is gevuld, maar de besteding verloopt traag. De belofte van een groene toekomst is er, maar het tempo moet omhoog. In 2026 is duidelijk dat er meer vaart nodig is om de doelen te halen.

Conclusie: beloften blijven, uitvoering traag

In 2026 is het plaatje duidelijk: de beloften uit het coalitieakkoord van 2024 zijn er nog steeds, maar de uitvoering is traag. Woningbouw, stikstof, energie, veiligheid, zorg, belastingen en klimaat: overal zijn stappen gezet, maar nergens is het raak.

Het kabinet-Schoof heeft de neuzen dezelfde kant op, maar de praktijk is weerbarstig. Voor burgers betekent dit dat de hoop op snelle verandering nog even moet wachten. De politiek is een marathon, geen sprint, en in 2026 lopen we nog steeds.